Ile kosztuje GPT Image 2?
Oszacuj koszty GPT Image 2 na podstawie aktualnych stawek SeedRouter, poznaj zużycie tokenów i zaplanuj budżet na szkice, poprawki i finalne obrazy.
Czytaj jako MarkdownCena GPT Image 2 w SeedRouter zależy od ID modelu. gpt-image-2 (Standard) nalicza stałą cenę za każdy dostarczony obraz, a gpt-image-2-official (Official) rozlicza zużycie na wejściu i na wyjściu, więc dla tego ID nie ma jednej ceny, która opisywałaby każdy obraz. Oszacuj żądanie na podstawie aktualnych stawek poniżej, a potem sprawdź końcowe obciążenie w historii użycia. Przykładowe wyliczenie przydaje się przy planowaniu, ale nie jest wyceną kolejnej generacji.
Praktyczne pytanie brzmi zwykle węziej: ile trzeba założyć, żeby otrzymać jeden użyteczny obraz? Mieszczą się w tym zarówno odrzucone szkice, jak i zachowane poprawki. Zacząć od tego rozróżnienia znaczy nie zamienić niskiego kosztu jednego obrazu w nierealny budżet projektu.
Jakie są aktualne stawki GPT Image 2?
Tabela korzysta z tych samych aktualnych stawek co sekcja cen modelu, odświeżanych co pięć minut. Wyliczenia łączą te stawki z istniejącymi próbkami zużycia tokenów ze strony modelu. To nie są nowe pomiary zrobione na potrzeby tego artykułu.
Current rates are temporarily unavailable. No price estimate is provided; unavailable rates must not be interpreted as free usage.
Jeśli stawek nie da się wczytać, sekcja pokazuje komunikat o niedostępności zamiast ceny zerowej. Przed wyceną większej serii zajrzyj na stronę modelu ponownie. Zapisany zrzut ekranu ani starszy artykuł nie powiedzą, jaka stawka obowiązuje teraz.
Jak oszacować koszt jednego obrazu?
Dla wyświetlanych stawek wejścia i wyjścia pomnóż każdą liczbę tokenów przez odpowiadającą jej stawkę za milion tokenów, dodaj obie kwoty i podziel przez milion. Pilnuj jednostek: stawka za milion tokenów to nie stawka za jeden token ani za obraz.
estimated USD = (
input tokens × input USD per million tokens
+ output tokens × output USD per million tokens
) / 1,000,000Załóżmy, że chcesz wykorzystać próbkę o niskiej jakości ze strony modelu jako punkt odniesienia przy planowaniu. Na wyjściu ma 196 tokenów. Pokazane oszacowanie przyjmuje 18 tokenów wejściowych, dokładnie tak jak kalkulator na tamtej stronie. Podstaw aktualne stawki, zamiast kopiować starą sumę w dolarach. To odtwarza oszacowanie pokazane tutaj; nie dowodzi, że każdy kwadratowy obraz o niskiej jakości zużywa tyle samo.
Jeśli żądanie zawiera obrazy referencyjne, nie traktuj krótkiego przykładu z samym tekstem jako reprezentatywnego. Wejście jest inne. Przy nowym zakresie pracy zapisuj zwrócone zużycie, gdy jest dostępne, i porównuj je z końcowymi obciążeniami na koncie. Publiczna odpowiedź zadania w SeedRouter nie zawiera pola z kosztem, więc integracja nie powinna oczekiwać takiej wartości w output.
Co zmienia koszt pojedynczego obrazu?
Na zużycie wpływają wymiary wyjścia, jakość, liczba obrazów, długość promptu i obrazy referencyjne. Dokumentacja GPT Image 2 opisuje te wymiary rozliczeniowe. Efekt zmiany kilku ustawień naraz trudniej zinterpretować, dlatego kontrolowane porównanie jest przydatniejsze niż sterta niepowiązanych generacji.
Zacznij od ustalenia promptu i wymiarów na stałe. Porównaj low z medium, a potem obejrzyj ten fragment obrazu, który liczy się w zadaniu: drobny napis, krawędź produktu albo delikatną fakturę. Przejdź na high, jeśli dodatkowy detal faktycznie przydaje się w gotowym materiale. To metoda oceny, a nie twierdzenie, że dany poziom sprosta każdemu briefowi.
auto to wybór modelu, a nie górny limit budżetu. Ustaw jakość wprost, gdy potrzebujesz powtarzalnych ustawień żądania. Podobnie size: "auto" nie określa stałego kadru. Porównując koszty wyjścia w serii, podawaj wymiary w pikselach wprost.
Liczba obrazów też ma znaczenie. Prośba o kilka wariantów w jednym żądaniu daje kilka obrazów, a nie jeden w cenie pojedynczej próbki. Nie zakładaj rabatu ilościowego tylko dlatego, że wyniki pochodzą z tego samego żądania.
Co tak naprawdę dowodzą te przykładowe liczby?
Tabela podaje cztery zaobserwowane liczby tokenów wyjściowych dla próbek 1024 × 1024, po jednej na każde ustawienie jakości. Pokazuje, jak te liczby przekładają się na oszacowania przy aktualnych stawkach. Nie mierzy średniego kosztu, czasu realizacji, odsetka powodzeń ani jakości wizualnej na zbiorze danych.
Próbki są za małe, by uzasadnić takie wnioski. Nie należy też wyceniać na podstawie próbki o niskiej jakości edycji z referencją, większego kadru ani żądania kilku obrazów bez sprawdzenia, jak zmienia się zużycie.
Aby własny zapis był użyteczny, notuj wersję promptu, wymiary, jakość, liczbę obrazów referencyjnych, liczbę zamówionych obrazów, identyfikator zadania, dostępne zużycie tokenów i końcowe obciążenie konta. Trzymaj wynik obok tego zapisu. Wtedy wyjaśnisz zmianę kosztu bez zgadywania, które ustawienie było inne między uruchomieniami.
Jak zaplanować budżet na szkice i poprawki?
Oddziel liczbę gotowych materiałów od liczby generacji. Jeśli projekt potrzebuje dziesięciu ukończonych obrazów, budżet na dokładnie dziesięć generacji nie zostawia miejsca na odrzucone kompozycje ani poprawiony tekst. Wybierz zapas na szkice, na który cię stać, a potem zatrzymaj się i oceń wyniki, zanim wydasz go na kolejne próby.
Skuteczne pierwsze podejście sprawdza najtrudniejszy brief, a nie najłatwiejszy. Jeśli obrazy potrzebują czytelnych etykiet, przetestuj najdłuższą z nich od razu. Jeśli wymagają precyzyjnego ustawienia produktu, sprawdź ten warunek przed wygenerowaniem reszty. Daje to dowody na temat rzeczywistej pracy, a nie spokój płynący z niepowiązanej próbki.
Kiedy prompt jest już akceptowalny, zmieniaj tylko te ustawienia wyjścia, których naprawdę potrzebujesz. Podniesienie jakości przy jednoczesnym przepisaniu kompozycji utrudnia ocenę, czy dodatkowy wydatek pomógł. Przy kilku promptach uruchom najpierw mały zestaw pilotażowy, a dopiero potem sięgnij po przewodnik po generowaniu wsadowym.
Nieudane żądania nie są rozliczane. Przekroczony lokalny limit czasu odpytywania nie dowodzi jednak, że zadanie się nie powiodło. Zapisz identyfikator zadania i sprawdź to samo zadanie ponownie, zanim wyślesz zamiennik; przewodnik po zadaniach wyjaśnia tę różnicę.
Najczęstsze pytania
Czy GPT Image 2 ma stałą cenę za obraz?
W gpt-image-2 (Standard) tak: stała cena za każdy dostarczony obraz, przy dowolnym rozmiarze i jakości. W gpt-image-2-official (Official) nie: koszt zależy od zużycia wejścia i wyjścia danego żądania oraz od obowiązujących stawek. Tabela służy do konkretnego wyliczenia, a nie jako uniwersalna cena.
Czy krótszy prompt zawsze obniża koszt całego żądania?
Krótszy prompt zmienia tylko część wejścia. Nie przesądza o zużyciu wyjścia, wymiarach, obrazach referencyjnych ani liczbie obrazów. Usuwaj zbędne instrukcje dla jasności, ale przy planowaniu budżetu oceniaj całe żądanie.
Gdzie sprawdzić końcowe obciążenie?
W historii użycia konta. Zużycie tokenów może pojawić się także w odpowiedzi ukończonego zadania, ale ta odpowiedź nie zawiera pola z kosztem.
Ustal budżet, który da się zweryfikować
Traktuj cenę GPT Image 2 jako wyliczenie z jawnie nazwanymi założeniami: aktualne stawki, reprezentatywne zużycie i realistyczna liczba prób. Przeprowadź małe porównanie, trzymaj ustawienia żądania razem z wynikami i planuj większą serię na podstawie końcowych obciążeń konta. Terminologię i możliwości samego modelu opisuje dokumentacja modelu GPT Image 2 od OpenAI; stawki i szczegóły dostarczania wyników w SeedRouter są udokumentowane w tym serwisie.



